Teoria Potopu - Casey Wadowski - Historia Cywilizacji

sobota, 22 listopad 2008

Strona główna

Potop

Teoria Potopu

Powiedz o nas.

Jeśli znasz kogoś kto interesuje się tą tematyką to powjadom go o tej stronie!

Licznik odwiedzin

Odwiedziło stronę od 2003 96234 osób. Dziękuję.

Dzisiaj	17
Wczoraj	92
W ciągu tygodnia	430
W ciągu miesiąca	2084
Wszystkich	96234

Przybyłeś z....

Jesteś w Potop .

Teoria Potopu

Napisał: Casey Wadowski

niedziela, 02 grudzień 2007

Strona 10 z 12

Słone jeziora.

Przetaczające się masy wody po powierzchni ziemi oczywiście napotykały na różne ukształtowania terenu, jak doliny czy nawet depresje i zostały tam „uwięzione”.

Tak prawdopodobnie powstały słone jeziora jak Słone Jezioro (USA), Morze Martwe, czy Jezioro Titicaca w Bolivii. Tam gdzie następował do nich dopływ świeżych wód miejsca te przetrwały do dnia dzisiejszego w innych przypadkach po prostu wysychały. Równocześnie jeziora słodkowodne o dużej powierzchni zostały zasolone wodą morską powodując przejściową zagładę fauny i flory słodkowodnej. Zmiana ukształtowania powierzchni ziemi jak i podniesienie się wód oceanicznych spowodowały, że niektóre jeziora śródlądowe połączyły się z morzami równocześnie powodując definitywnie raz na zawsze zagładę fauny i flory słodkowodnej. Te dwa wydarzenia nastąpiły bardzo dawno ale nie w zbyt dużym odstępie czasu dlatego jest je teraz trudno zidentyfikować jako dwa odrębne wydarzenia.

Mamuty.

Odkryto wiele bardzo dobrze zakonserwowanych zwłok tych zwierząt. (Syberia, Półwysep Tajmyrski). Wspólną cechą tych odkryć były jeszcze nie strawione części pożywienia w ich żołądkach, ten sam czas śmierci jak i jej przyczyna – uduszenie?!!!!!! Jeszcze jak by było mało tego to rodzaj pożywienia znalezionego w ich żołądkach nie występuje na terenach gdzie zostały znalezione. . Masowa przyczyna uduszenia tak wielkich zwierząt mogła mieć tylko jedno wyjaśnienie. Utopienie. Ale one zostały znalezione na lądzie a nie w wodzie. Więc musiały się znaleźć chociaż przez krótki okres pod wodą. Jak? Na ten temat pisze Richard Lydekker w swoich Smithsonian Reports (1899). ”W wielu wypadkach znajduje się całe zwłoki mamutów pogrzebane w ten sposób, z zachowanymi włosami, skórą i ciałem tak świeże jak mrożone owce z Nowej Zelandii…… W takich przypadkach jak te, wiadomo, że mamuty musiały zginąć i zostać zamrożone w momencie śmierci; ale ponieważ większość z nich spotykamy często w stosach – jedne na drugich – wydaje, się, że zwłoki musiały być przenoszone przez prąd rzeczny przed ostatecznym zagrzebaniem ich w ziemi.”

I znowu jedynym rozsądnym wytłumaczeniem jest globalny Potop, którego fale porwały, utopiły i bardzo szybko przeniosły te zwierzęta w miejsce podbiegunowe gdzie zostały zamrożone.

<< « start < wstecz 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 dalej » > koniec » >>

Słowa kluczowe: Casey Wadowski, Kazimierz Wadowski, potop, potopie, potopem, o potopie, historia cywilizacji, prehistoria, dawno, nauka, wiedza, historia, starożytne budowle, prehistoryczne budowle, starożytne, prehistoryczne, biblia, biblijny potop, epoka lodowcowa, epoka polodowcowa, lodowiec, topnienie lodowców, prehistoryczne miasta, starożytne miasta, głazy narzutowe, topnienie lodowców, dolmeny, piramidy egipskie, pradawne statki kosmiczne, pradawne wojny atomowe, kataklizmy, pradawne kataklizmy, starożytne kataklizmy, mamuty, pradawne cywilizacje, myśleć logicznie, złote myśli, prehistoryczne świątynie, pradawni bogowie, pradawne kataklizmy, prehistoryczne kataklizmy

Komentarze

Potop biblijny oczywiście był, ale go nie było.
Dodane przez Casey Wadowski w dniu - 2007-12-13 16:13:14

Przeglądając tematyczne artykuły na stronach internetowych trafiłem na artykuł Pana Jana Lewandowskiego „Czy potop biblijny jest niemożliwy” ( Trinitarianie Strona apologetyczna http://www.trinitarians.info )
Artykuł ten jest powielaniem koncepcji mającej na celu pogodzenie treści przekazów religijnych z oficjalnym stanowiskiem naukowców zajmujących się tą tematyką, Przypomina mi to jednak poszukiwanie rozwiązania „jak zjeść ciasteczko i dalej mieć ciasteczko”, co oczywiście jest w praktycznie niemożliwe.
Przyjrzyjmy się wiec, jakich argumentów używa p.Lewandowski: „……..Niniejszy traktat apologetyczny jest odpowiedzią na argumenty racjonalistów, którzy twierdzą, że opis potopu biblijnego jest fikcją, która jest niezgodna z naukami przyrodniczymi. Sceptycy często wysuwają pod adresem biblijnego opisu potopu różne zarzuty, jednakże wszystkie one w zasadzie mogą być zbiorczo obalone za pomocą jednego tylko wyjaśnienia. Zarzuty te są, bowiem oparte na jednym wspólnym błędzie literalnego odczytania opisu potopu. Owo odczytanie zakłada, że potop był zjawiskiem globalnym, stąd mnożenie przez sceptyków różnych chybionych pytań opartych na tym błędnym założeniu, w stylu:, Jeśli potop był zjawiskiem globalnym, to jak deszcz, padając od 40 do 150 dni, mógł przykryć całą ziemię, w tym tak wysokie szczyty jak Mount Everest? Jak Noe mógł zabrać na pokład wszystkie zwierzęta świata, skoro wymiary arki na to nie pozwalały? Co ze zwierzętami z innych kontynentów, takich jak Australia, które nie występowały na terenie ówczesnej?.
„…….Reasumując, koncepcja lokalnego potopu rozwiązuje wiele problemów, które niesie ze sobą koncepcja potopu globalnego. Trudności wynikające z koncepcji potopu lokalnego są o wiele mniejsze niż niemal nieprzezwyciężalne trudności wynikające z koncepcji potopu”.
Prawdą jest, że podstawowym argumentem przeciwko biblijnemu potopowi jest jego opis o zasięgu globalnym. Ale również właśnie taka definicja stanowi podstawę określenia „Potopu biblijnego” Problem powiększa się jeszcze bardziej, ponieważ również inne niezależne źródła prehistoryczne używają tego samego, (globalnego zasięgu), określenia odnośnie potopu. Czyżby, więc wszyscy popełnili ten sam błąd? Dlatego przy wszelkich polemikach na temat potopu biblijnego niedopuszczalnym jest zmiana jego definicji. Przy tych założeniach wszyscy uczciwi polemizujący muszą a raczej powinni jasno opowiedzieć się czy stoją za czy przeciw zaistnieniu tego wydarzenia. I wyraźnie powiedzieć czytelnikowi czy Biblia wg. ich „kłamie” czynie.
Wszelkie próby kompromisowych rozwiązań wg. mnie są nieuczciwe w tym przypadku.
Na zakończenie p. Lewandowski podsumowuje: „Trudności wynikające z koncepcji potopu lokalnego są o wiele mniejsze niż niemal nieprzezwyciężalne trudności wynikające z koncepcji potopu”. I przyznaje mu całkowicie racje, dotychczas świat nauki poszedł na „łatwiznę” starając się znaleźć kompromis w uznaniu za fakt istnienie biblijnego potopu. I wydawałoby się, że „nieprzezwyciężalne trudności wynikające z koncepcji potopu” pozostają nadal nieprzezwyciężalne na szczęście p. Lewandowski dodaje magiczne słowo „niemal”, co daje nadzieję, że może te niewyobrażalne trudności zostaną pokonane.

Casey Wadowski

lol
Dodane przez Gość w dniu - 2008-01-03 03:51:12