Teoria Potopu - Casey Wadowski - Historia Cywilizacji

sobota, 22 listopad 2008

Strona główna

Potop

Teoria Potopu

Powiedz o nas.

Jeśli znasz kogoś kto interesuje się tą tematyką to powjadom go o tej stronie!

Licznik odwiedzin

Odwiedziło stronę od 2003 96235 osób. Dziękuję.

Dzisiaj	17
Wczoraj	92
W ciągu tygodnia	430
W ciągu miesiąca	2084
Wszystkich	96235

Przybyłeś z....

Jesteś w Potop .

Teoria Potopu

Napisał: Casey Wadowski

niedziela, 02 grudzień 2007

Strona 11 z 12

Starożytne mapy.

W 1929r w pałacu Topkapi w Istambule odnaleziono mapę Piri Reisa pochodzącą z 1513 roku. A przedstawia ona tereny które w tym czasie nie były jeszcze odkryte jak Antarktyda. Położenie Ameryki jak Antarktydy jest przedstawione bardzo dokładnie z tym, że kontynenty te są ze soba połączone a dzisiaj po między nimi jest morze. Ale zdjęcia satelitarne wykazały, że około 11500 lat temu takie połączenie miało miejsce. To samo dotyczy linii brzegowej stałego lądu Antarktydy który obecnie znajduję się pod kilkuset metrową powierzchnią lodową. Jego zarys jest dokładnie taki jak po raz pierwszy ustalono go za pomocą specjalnych zdjęć satelitarnych w latach 50.

Skądkolwiek by nie pochodziły źródła tych map to niewątpliwie przedstawiają one ukształtowanie kontynentów niezgodny z obecnym niezmiennym od tysięcy lat.

Więc z jakiego okresu przedstawiają one położenie tych kontynentów? Co było powodem tych zmian? Jak to możliwe, że w tak odległych czasach dysponowano techniką umożliwiającą dokonywania tak dokładnych map? A może mapy te powstały w oparciu o dokumenty z przed potopowej cywilizacji?

Pustynia Sahara.

Cała powierzchnia Sahary pokryta jest piaskiem który nie powstał na powierzchni ziemi ale w morzu. Teoria, że kiedyś było tam dno morza może byłaby do przyjęcia gdyby nie fakt, że zdjęcia satelitarne ujawniły, że pod stosunkowo nie grubą warstwą piasku znajdują się ślady koryta wielkiej rzeki ale płynącej inaczej niż obecny Nil. Gdyby było rzeczywiście prawdą, że Sahara była kiedyś dnem morskim to na pewno nie znaleźlibyśmy pod warstwą piasku śladów pradawnego koryta rzeki. Słynne Sfinksy do dnia dzisiejszego nie posiadają metryki urodzenia. Nie bardzo wiadomo kiedy i przez kogo zostały zbudowane. Ale natomiast wiemy, że korozja która je napoczęła była spowodowana opadami deszczu, tylko że deszcz w tej części świata od niepamiętnych czasów należy do rzadkości. Wiec musiał się zmienić miejscowy klimat. Sfinksy leżą na solidnej skalnej podstawie tak samo jak jedyna piramida Cheopsa. Wniosek, że budowle te powstały w okresie jak jeszcze Sahara nie była pustynią i nie było tam piasku. Jak więc wytłumaczyć „nagłe” się jego pojawienie i zmianę tylko regionalnego klimatu? Czy znowu rozsądek i logika nie podpowiada, że najprostszym wytłumaczeniem byłoby przeniesienie tego piasku falami Potopu z dna morskiego.

Alaska / Syberia.

Podczas gorączki złota na Alasce dokonano „makabrycznego” odkrycia. Odkopano na niedużej głębokości kości ludzkie należące do setek a może i tysięcy osób wymieszane z kośćmi zwierzęcymi wszelkich gatunków. W to wszystko są jeszcze wmieszane zmiażdżone kawałki drzew. Wygląda to tak jakby ludzi, zwierzęta i drzewa wymieszano w ogromnym tyglu z niebywała siłą. Skąd się te ślady tam znalazły jeśli w okolicach nie ma żadnych śladów osadnictwa ludzkiego, nie mówiąc już o tak wielkiej populacji zarówno ludzi jak i zwierząt? Fakty te opisuje miedzy innymi Frank Hoffer w książce „The Lost Americans”, „Bagna Alaski sa pełne dowodów okropnego zniszczenia,….mamuty i bizony leżą całymi stosami. W wielu miejscach bagna Alaski są wypełnione kośćmi zwierząt: mamuty, mastodonty, bizony, konie, wilki, niedźwiedzie i lwy …. Cały świat zwierzęcy…” Takie same odkrycie dokonano na Syberii.

Jaka może być inna logiczna odpowiedz niż to, że wszystkie te szczątki zostały przywleczone falą wodną Potopu z innych miejsc odległych może o setki czy tysiące kilometrów. Ale niestety takiego wariantu nie bierze się poważnie pod uwagę. A dlaczego nie?

<< « start < wstecz 11 12 dalej » > koniec » >>

Słowa kluczowe: Casey Wadowski, Kazimierz Wadowski, potop, potopie, potopem, o potopie, historia cywilizacji, prehistoria, dawno, nauka, wiedza, historia, starożytne budowle, prehistoryczne budowle, starożytne, prehistoryczne, biblia, biblijny potop, epoka lodowcowa, epoka polodowcowa, lodowiec, topnienie lodowców, prehistoryczne miasta, starożytne miasta, głazy narzutowe, topnienie lodowców, dolmeny, piramidy egipskie, pradawne statki kosmiczne, pradawne wojny atomowe, kataklizmy, pradawne kataklizmy, starożytne kataklizmy, mamuty, pradawne cywilizacje, myśleć logicznie, złote myśli, prehistoryczne świątynie, pradawni bogowie, pradawne kataklizmy, prehistoryczne kataklizmy

Komentarze

Potop biblijny oczywiście był, ale go nie było.
Dodane przez Casey Wadowski w dniu - 2007-12-13 16:13:14

Przeglądając tematyczne artykuły na stronach internetowych trafiłem na artykuł Pana Jana Lewandowskiego „Czy potop biblijny jest niemożliwy” ( Trinitarianie Strona apologetyczna http://www.trinitarians.info )
Artykuł ten jest powielaniem koncepcji mającej na celu pogodzenie treści przekazów religijnych z oficjalnym stanowiskiem naukowców zajmujących się tą tematyką, Przypomina mi to jednak poszukiwanie rozwiązania „jak zjeść ciasteczko i dalej mieć ciasteczko”, co oczywiście jest w praktycznie niemożliwe.
Przyjrzyjmy się wiec, jakich argumentów używa p.Lewandowski: „……..Niniejszy traktat apologetyczny jest odpowiedzią na argumenty racjonalistów, którzy twierdzą, że opis potopu biblijnego jest fikcją, która jest niezgodna z naukami przyrodniczymi. Sceptycy często wysuwają pod adresem biblijnego opisu potopu różne zarzuty, jednakże wszystkie one w zasadzie mogą być zbiorczo obalone za pomocą jednego tylko wyjaśnienia. Zarzuty te są, bowiem oparte na jednym wspólnym błędzie literalnego odczytania opisu potopu. Owo odczytanie zakłada, że potop był zjawiskiem globalnym, stąd mnożenie przez sceptyków różnych chybionych pytań opartych na tym błędnym założeniu, w stylu:, Jeśli potop był zjawiskiem globalnym, to jak deszcz, padając od 40 do 150 dni, mógł przykryć całą ziemię, w tym tak wysokie szczyty jak Mount Everest? Jak Noe mógł zabrać na pokład wszystkie zwierzęta świata, skoro wymiary arki na to nie pozwalały? Co ze zwierzętami z innych kontynentów, takich jak Australia, które nie występowały na terenie ówczesnej?.
„…….Reasumując, koncepcja lokalnego potopu rozwiązuje wiele problemów, które niesie ze sobą koncepcja potopu globalnego. Trudności wynikające z koncepcji potopu lokalnego są o wiele mniejsze niż niemal nieprzezwyciężalne trudności wynikające z koncepcji potopu”.
Prawdą jest, że podstawowym argumentem przeciwko biblijnemu potopowi jest jego opis o zasięgu globalnym. Ale również właśnie taka definicja stanowi podstawę określenia „Potopu biblijnego” Problem powiększa się jeszcze bardziej, ponieważ również inne niezależne źródła prehistoryczne używają tego samego, (globalnego zasięgu), określenia odnośnie potopu. Czyżby, więc wszyscy popełnili ten sam błąd? Dlatego przy wszelkich polemikach na temat potopu biblijnego niedopuszczalnym jest zmiana jego definicji. Przy tych założeniach wszyscy uczciwi polemizujący muszą a raczej powinni jasno opowiedzieć się czy stoją za czy przeciw zaistnieniu tego wydarzenia. I wyraźnie powiedzieć czytelnikowi czy Biblia wg. ich „kłamie” czynie.
Wszelkie próby kompromisowych rozwiązań wg. mnie są nieuczciwe w tym przypadku.
Na zakończenie p. Lewandowski podsumowuje: „Trudności wynikające z koncepcji potopu lokalnego są o wiele mniejsze niż niemal nieprzezwyciężalne trudności wynikające z koncepcji potopu”. I przyznaje mu całkowicie racje, dotychczas świat nauki poszedł na „łatwiznę” starając się znaleźć kompromis w uznaniu za fakt istnienie biblijnego potopu. I wydawałoby się, że „nieprzezwyciężalne trudności wynikające z koncepcji potopu” pozostają nadal nieprzezwyciężalne na szczęście p. Lewandowski dodaje magiczne słowo „niemal”, co daje nadzieję, że może te niewyobrażalne trudności zostaną pokonane.

Casey Wadowski

lol
Dodane przez Gość w dniu - 2008-01-03 03:51:12